środa, 15 marca 2017

Bóbr (Castor)

Dorosłe bobry mogą osiągnąć 100 cm długości oraz 30 kg masy ciała. Posiadają charakterystyczny, spłaszczony grzbietobrzusznie ogon w kształcie klina. Pokryty jest zrogowaciałym naskórkiem imitującym łuski. Kielnia ( tak też się powszechnie on nazywa), spełnia rolę steru, napędu w wodzie, ale również jest magazynem tłuszczu i głównym narzędziem termoregulacji. Bobry mają ciało pokryte błyszczącym, miękkim i bardzo gęstym futrem, w kolorze ciemnobrunatnym. Wyodrębnić można u nich owłosienie puchowe oraz okrywowe, decydujące o barwie futra. Jednakże nie gęstość włosów decyduje o właściwościach futra, lecz jego ułożenie i forma. Podczas nurkowania włosy puchowe zamykają w sobie pęcherzyki powietrza. Stanowi to doskonałą izolację, a przy okazji pozytywnie wpływa na hydrostatyczność, zwiększając siłę wyporu. Ogranicza to znacznie wysiłek bobrów podczas pływania. Po wynurzeniu z wody, wystarczy by zwierzę się otrząsnęło, aby futro wróciło do wcześniejszej formy.
B�br Europejski
Fot: Cezary Korkosz
Zęby bobrze, jak u każdego innego gryzonia ścierają tak szybko jak odrastają. Siekacze mogą mieć do 12 centymetrów długości. Posiadają wzmocnioną zewnętrzną warstwę szkliwa, oraz bardziej miękką węwnętrzną, która ściera się szybciej tworząc ostrą krawędź tnącą drzewo. Przerwa pomiędzy siekaczami, a zębami trzonowymi umożliwia zamknięcie jamy ustnej wargami. Siekacze górne działają jak dźwignie w stosunku do siekaczy dolnych, co daje bobrom solidne oparcie podczas ścinania najtwardszych gatunków drzew. Dolne siekacze zaś są dobrze unerwione i stanowią coś w rodzaju zmysłu nacisku, co powoduje, że bóbr równie precyzyjnie chwyta ziarnko zboża, jak pokaźne pnie drzew czy kamienie. Zęby przedtrzonowe, po cztery z każdej strony dolnej i górnej szczęki, służą do rozdrabniania pokarmu.
B�br Europejski
Fot: Cezary Korkosz
Na lądzie bobry poruszają się niezgrabnie, w wodzie jednak bardzo sprawnie, szybko i zwinnie. Sylwetkę posiadają krępą i dość niezgrabną. Przednie kończyny są małe i słabe, tylne zaś mocne i silne. Palce na tylnych łapach spięte są błoną pławną. Pod wodą na jednym wdechu mogą wytrzymać do 15 min.

B�br Europejski
Fot: Cezary Korkosz
Najchętniej zasiedlają doliny rzek, wody z bogatą szatą roślinną. Bobry są roślinożercami. Ich dieta pokarmowa jest różnorodna. Składa się z około 200 gatunków roślin zielnych oraz 100 gatunków drzewiastych. Zaspokojenie potrzeb rodziny bobrowej ( najczęściej 2 osobniki dorosłe i 4 młode), zależy od zagęszczenia drzew i krzewów ulokowanych w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika lub cieku. Późną wiosną, latem i wczesną jesienią bobrzym pokarmem są głównie rośliny zielne i bagienne. Nierzadkie są również przypadki wybierania przez bobry upraw buraków, kapusty, marchewki, pszenicy, rzepaku, itp. Późną jesienią, gdy egzystencja roślin ustaje i zaczyna ich brakować, bobry ścinają drzewa i krzewy by pożywić się korą i gałązkami, które posiadają największą wartość energetyczną. Przez rok dorosły osobnik może ściąć około 200 dużych drzew. Drzewo mające małą średnicę pnia jest ścinane przez bobra przez jedną noc, lecz grubsze mające, np. 70 centymetrów zwierzę odwiedza przez kilka nocy. W Polsce bobry najchętniej preferują wierzby i topole. W dalszej kolejności są olsze, leszczyny i brzozy. Potrafią też przegryźć drzewa o naprawdę twardym drewnie, takie jak graby, dęby czy buki, sporadycznie przez bobry ścinane są także drzewa iglaste, np. sosny.
Znalezione obrazy dla zapytania bóbr ścinający drzewo
Fot: Thomas Then
Bobry nie zapadają w sen zimowy. Wczesna jesień to dla nich okres gromadzenia zapasów na zimę. Całe zapasy magazynują pod powierzchnią wody. Lodowata woda działa niczym naturalna lodówka. Takie spiżarnie zakładane są najczęściej wokół żeremia, a ich wielkość zależy od wielkości bobrzej rodziny i rodzaju zbiornika wodnego w jakim się ono znajduje.
B�br europejski
Fot: Cezary Korkosz
Bobry łatwo dostrzegają obiekty wyróżniające się od dobrze im znanego terenu w tle. Zaniepokojone nurkują do wody ostrzegając resztę „rodziny” poprzez energiczne klaśnięcie ogonem o taflę wody. Jest to także znak dla intruza, że został on zauważony i stracił szansę na atak z zaskoczenia. Bobry są zwierzętami bardzo ostrożnymi. Gdy chcą wyjść z wody najpierw z niej wyglądają szukając potencjalnego zagrożenia. Zaskoczone na lądzie fukają i atakują rywala siekaczami.
B�br europejski
Fot: Cezary Korkosz
Wyjątkowe są zdolności inżynieryjno - melioracyjne bobrów, przypominające wiele zawodów, którymi zajmuje się człowiek. Bobry to zarówno architekci, drwale i inspektorzy, ale również kamieniarze oraz hydrotechnicy. Poprzez budowanie żeremi, tam czy kanałów bobry tworzą coś w rodzaju samo utrzymujących się „gospodarstw”. Przyrost masy roślin w tych "gospodarstwach" równoważy masę usuwaną przez bobry. Największe tamy mogą osiągnąć wysokość kilku metrów i długość do kilkuset metrów. Największe żeremia zaś mogą osiągnąć 12 metrów średnicy i nawet 3 metry wysokości.
Znalezione obrazy dla zapytania bóbr żeremie
Fot: P.Tałałaj
Żeremie bobrowe:
Znalezione obrazy dla zapytania bóbr żeremie

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz