środa, 15 marca 2017

Największy dzięciołowaty w Polsce - Dzięcioł czarny.

Dzięcioł czarny jest największym i najskromniej ubarwionym przedstawicielem dzięciołów w Europie. Wyróżnia się słabym dymorfizmem płciowym. Zarówno samiec jak i samica tego gatunku posiada czarne upierzenie, matowe od spodu, oraz z lekkim połyskiem na grzbiecie. Na głowie samiec ma czerwoną czapeczkę, a samica jedynie wąską czerwoną przepaskę na potylicy. Płeć można rozróżnić już u młodych osobników. Jego wielkość jest zbliżona do gawrona, jednak w locie dzięcioł czarny jest od gawrona smuklejszy.
czarnuch 
                                                             Fot: Zdzisław Folga
Jego długość ciała wynosi ok. 45-50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 75-76 cm, a masa 250-320 g. Długość jego dzioba, a raczej dziobiska może wynosić nawet 5 cm. Wewnątrz dzioba znajduje się niezbędny dla dzięcioła do pobierania pokarmu język, mogący mieć długość wynoszącą nawet 17 cm. Przeciętny wiek tego dzięcioła wynosi 14 lat.
Dzięcioły czarne mają bardzo silny instynkt kucia dziupli, co prowadzi do wykuwania nawet kilku dziupli na parę tych ptaków. Do wylęgu wybierają najlepszą spośród dziupli, resztę zaś zamieszkują inne gatunki, nie tylko ptaków. Z takowej ich działalności ''budowlanej''  korzysta aż kilkadziesiąt gatunków ptaków, ssaków i bezkręgowców, m.in gągoły, siniaki. Wśród europejskich dzięciołów dzięcioła czarnego wyróżnia charakterystyczny prostoliniowy powolny i nieregularny lot z rzadkimi uderzeniami skrzydeł (podobnie jak u sójki), ponieważ u pozostałych dzięciołów jest on falisty. 
Dzięcioła czarnego można spotkać w całym kraju. Zamieszkuje wysokopienne bory iglaste, lasy mieszane, rzadziej lasy liściaste, ale także zadrzewienia i duże parki miejskie. 
Wyniki badań, mających ustalić, jakie buki są najchętniej wybierane przez dzięcioły czarne na miejsca gniazdowania, które odbyły się w Parku Mużakowskim (woj. lubuskie) udowodniły, że dla tego gatunku dzięcioła największe znaczenie mają buki o średnicy ok. 61-80 cm.
Średnica pnia buka [cm]
Liczba znalezionych dziupli dzięcioła czarnego
                20–40                                      0
                41–60                                      12
                61–80                                      70
                81–100                                      24
               101–120                                      14
Razem                                     120
Źródło (tabela) : Jeleń J (2010) Zagęszczenie oraz charakterystyka miejsc lęgowych dzięcioła czarnego i siniaka w parku Mużakowskim (woj. Lubuskie) w roku 2004. Przegląd Przyrodniczy XXI, 1:65-75, skrócone i uproszczone.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz